در گذشته، معماری عمدتاً بر انسانمحوری استوار بود. اما اکنون با بروز بحرانهای محیطزیستی، گرمشدن زمین، انقراض گونهها و تخریب زیستگاهها، ضرورت نگاه جامعتر و گستردهتر به طراحی فضاها احساس میشود. معماری چندزیگونه به عنوان پاسخی به این بحرانها مطرح شده است؛ راهی برای بازنگری در نحوهی تعامل ما با جهان طبیعی.
میز؛ از آیین تا زیرساخت اجتماعی
از دوران یونان باستان تا امروز، نشستن بر سر یک میز و اشتراک لحظهای با دیگران، در بطن فرهنگهای انسانی ریشه دارد. «سمپوزیوم» یونانی، «کنویویوم» رومی، ضیافتهای قرون وسطی و «سالون»های پاریسی همگی نشان میدهند که میز همواره بستری برای گفتوگو، تصمیمسازی و پیوند اجتماعی بوده است.